Title

body
 
Chawagarn :: Profile (134 views)
Status: มาแล้วกับประมวลภาพ MEETING-51 น้ำหนาว 8-12 ส.ค - Comment »
http://chawagarn-amsomkid.hi5.com - Send it to your friends

Age

26

Birthday

July 11

Location

Bankkok, Thailand

About Me

สิ้นสุดการรอคอย กับคลิปรายการโย่งพาชิมและMEETING49 อินทนนท์ ทั้ง 4 ตอนได้แล้ว ที่ Interests เลื่อนไปที่ Favorite TV Shows

และประมวลภาพ MEETING51 น้ำหนาว เพชรบูรณ์ เร็วๆ นี้ (13 ส.ค 51)


............................................
คลิปรายการโย่งพาชิมและ MEETING49-อินทนนท์ -ขณะนี้ได้ถูกทางทีมงาน Hi 5 ทำการลบคลิปไปแล้ว ขออภัยสำหรับผู้ที่ยังไม่ได้เข้าชม แต่เร็วๆ นี้ เราจะทำการอัพโหลดคลิปไปที่ใหม่ เมื่อทำลิงค์เสร็จแล้ว จะแจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน

ขออภภัยในความไม่สะดวก (7 มิ.ย. 51)

ส่วน MEETING-51 จะไปที่ไหน อย่างไร เมื่อได้ข่าวจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง
.............................................

อ่อนแอ... ไร้เรียวแรง... เหนื่อย... แม้กระทั้งจะหายใจ


บางทีมันก็ดีเหมือนกัน ถ้าเราได้ไปจากที่นี้ ไปจากตรงนี้ เวลานี้ และเดี๋ยวนี้

ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อ มารู้อีกที เราก็รู้ตัวว่าเราไม่สมควรอยู่ที่นี้
อยู่ในที่ๆ เราไม่ควรอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หรือเป็นเพราะใคร

แต่รู้อีกที เราก็รู้ตัวแล้ว

เหนื่อยอ่อน เมื่อยล้า ไม่มีแรกแม้กระทั้งจะหายใจ
แรงบันดาลใจหมดสิ้น

ความฝันพังทลาย ทั้งๆ ที่มันไม่ได้เกิดขึ้น และก็ไม่มีวันเกิดขึ้น

เหมือนเราคิดจะไปดวงจันทร์... ใช่ เราคิด เราฝัน
เราวิ่งตามมัน วิ่งไปหาดวงจันทร์ วิ่งไปหาความฝันนั้น

แต่...? เราจะไปถึงดวงจันทร์อย่างไร
ต่อให้มีคนเอารถ เอาเรื่อ เอาเครื่องบินมาให้ เราจะไปถึงดวงจันทร์ได้อย่างไร

แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีทาง ทางที่จะไปดวงจันทร์ได้
มีอยู่ทางหนึ่งคือ "ขี่จรวด" ไป

แต่ปัญหา เราจะไปหาจรวดจากไหน?...

และถึงเราจะหาเจอ เขาจะให้เราขึ้นไปหรือเปล่า?...

อ่อนแอ ไร้เรียวแรง...
หมดทุกอย่าง ไร้ซึ่งความฝัน ไม่มีแรง แม้กระทั้งจะหายใจ...

เฮ้ย ไอ้หัวใจ... เองจะหยุดเต้นก็ได้นะ... ข้าไม่ว่า


เพราะไอ้ ADAM กะ อี EVE แท้ๆ(20 มิ.ย 51)


Tilling my own grave to keep me level
Jam another dragon down the hole
Digging to the rhythm and the echo of a solitary siren
One that pushes me along and leaves me so

Desperate and Ravenous
I'm so weak and powerless
...over you

Someone feed the monkey while I dig in search of China
White as Dracula as I approach the bottom

Desperate and Ravenous
I'm so weak and powerless
...over you

Pale angel go away
Come again some other day
The devil has my ear today
I'll never hear of what you say
Promised I would find a little solace
And some piece of mind
Whatever just as long as I don't feel so

Desperate and Ravenous
I'm so weak and powerless over you
Desperate and Ravenous
I'm so weak and powerless
...over you

...Yeah... It's Over



อืม...

ทุกอย่างมีวิถีทางของมัน...(9 พ.ค 51)

...บางทีเราทำดีแล้ว แต่มันอาจจะยังไม่ดีพอสำหรับใครบางคน แต่นั้นไม่เท่า มันไม่มีค่าพอสำหรับสิ่งที่เรา "ตั้งใจ" และ "เต็มที่" ที่เราจะทำ แต่ใครคนนั้น กลับไม่สนใจที่จะมอง กลับไม่สนใจที่จะฟัง แต่ที่น่าเศร้า เขากลับไม่เคยให้โอกาส... โอกาส... และโอกาส...


แต่ก็ยังถือว่าโชคดี... ที่เราไม่เคยได้รับโอกาส เราจึงไม่เสียใจ กับการไม่มีโอกาส และก็ถือว่าเป็นโชคดี ที่เราชินชากับความเสียใจ เสียใจในสิ่งที่เราไม่เคยมี แม้กระทั้งโอกาส...
แต่น่าเสียดาย...
เสียดายที่เราควรมีโอกาส...
เสียดายที่เราควรได้รับโอกาส...
และเสียดาย ที่เราเสียดาย...


แต่ก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เราได้รับสิ่งนี้มันจะน่าดีใจหรือว่าน่าเศร้าใจ
เมื่อเราได้รับโอกาส...

และโอกาสที่เราได้รับนั้น...คือการ "รอ"


อืม...



She seems dressed in all the rings...
Of past fatalities so fragile, yet so devious
She continues to see climatic hands that press
Her temples and my chest enter the night
That she came home... forever

Oh (She's the only one that makes me sad)

She is everything and more
The solemn hypnotic
My Dahlia, you're bathed in posession
She is home to me

I get neverous, perversed when I see her to worse
But the stress is astounding
It's now or never she's coming home
Forever

Oh (She's the only one that makes me sad)

Hard to say what caught my attention
Vixen crazy, Aphid Attraction
Carve my name in my face, to recognize
Such a pheromone cult to terrorize

I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me

Yeah...

I'm a slave, and I am a master
No restraints and, unchecked collectors
I exist throught my name, to self ablige
She is something in me, that i despise finds

I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me

I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me
I won't let this build up inside of me

She isn't real.
I can't make her real.
She isn't real.
I can't make her... real.

Yes... I can't ...

Interests

MEETING... (14 มี.ค 51)


___บอลตื่นมาด้วยความมึนงง สายตายังโฟกัสสิ่งรอบตัวไม่ชัดนัก รอบข้างเขาเต็มไปด้วยขวดเหล้าและอุปกรณ์การเสพยาหลายขนาน เขายังนอนมึนอยู่อย่างนั้นจนสายตาเขาปรับโฟกัสได้ดีขึ้น โดยที่ในมือของเขาถือมีดที่เปรื่อนเลือดอยู่ เขามองมันด้วยความไม่เข้าใจว่ามันมาอยู่ในมือเขาได้อย่างไร แต่แล้วเขาก็รู้คำตอบทั้งหมด เมื่อเขาลุกขึ้นแล้วเห็นศพนอนจมกองเลือดอยู่ข้างหน้า มีดในมือของเขาหล่นลง พร้อมกับความสับสนว่าเกิดอะไร ใครกันที่มานอนตายอยู่ในห้องเขา เขาใช้เท้าเขี่ยศพที่นอนอยู่ในห้อง ปรากฏว่าเป็นคนที่เขาไม่รู้จัก เขามองศพด้วยความเตรียด และพยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เขาพยายามนึก พยายามนึก ภาพความทรงจำเมื่อคืน...
___เขาไปเที่ยวที่ผับที่ทุกในมหาวิทยาลัยโหวดว่าดีที่สุด เขาไปนั่งกินเหล้ากับคนรู้จัก เขากิน และเริ่มเมา เขาเดินไปเข้าห้องน้ำ และพบกับอ๋อมแอ๋ม เธอเป็นดาว... ดาวกลางดวงใจของชายหนุ่มในคณะและในสถาบัน และที่สำคัญ เธอกำลังก้าวเข้าสู่การเป็นดาว บนเส้นทางสายบันเทิง... แต่ทุกครั้งที่เขามองเธอ เธอจะส่งสายตารังเกียจใส่เขา หรือไม่ก็เชิดใส่ แต่กลับวันนี้ คืนนี้ เวลานี้ ตอนนี้ เธอส่งสายตามองเขา เธอยิ้มให้เหมือนคนที่รู้จัก เขามองหันไปรอบๆ ก็ไม่พบว่ามีใครทักเธอ เธอยิ้มให้เขา ในขณะที่เธอกำลังเต้นรำไปตามจังหวะของเสียงเพลง เส้นผมที่ปริวไหวส่องประกายเมื่อต้องแสง ทำให้เธอดูสวยขึ้นไปจากแต่ก่อน ใช่... เขาชอบเธอ แต่เพราะความหยิงยะโสทรนงในความงามที่เธอคิดว่าหนุ่มๆ ทุกคนในโลกต้องหลงรักเธอ ทำให้เธอดูไม่น่ารักเอาซะเลย แต่ไม่ใช่กับตอนนี้ เวลานี้ เขาเดินเข้าไปหาเธอ เธอยังคงเต้นเหมือนรอให้เขามาเติมเต็มให้ครบ...
___เขาเดินเข้าไปหาเธอ ทั้งๆที่เขาไม่เคยทำมาก่อน จริงๆ ที่เธอยิ้มให้เขา เธออาจจะมีสติไม่ครบร้อยก็ได้ แต่ไม่ว่าอยากไร เขาก็จะทำ เขาเดินเข้าไปหาเธอทำกำลังเต้นรำอยู่
"...เธอ"
___เขาพูดทักขึ้น เพื่อนของเธอทุกคนมองเขา เธอหันมองหน้าเขา เขามองหน้าเธอ เหมือนโลกหยุด เหมือนบนโลกนี้มีเพียงแค่เธอกับเขา...



อ่านต่อเมื่อได้ที่ทำงานใหม่...


ตอนที่ 2... (ลงเมื่อ31 ส.ค 51)
"เธอ...

___บอลพูดทักขึ้นในขณะที่อุ๋งอิงกำลังร่ายรำไปตามที่ใจของเธอต้องการ เพื่อนๆ ของเธอหันมองเขา ในขณะที่เหมือนจิตใจของอุ๋งอิ๋งจะลอยอยู่ที่อื่น ก่อนที่เธอจะพบว่าเพื่อนๆ ของเธอยืนนิ่งผิดปกติ เธอเงยหน้ามามองเพื่อนๆ ของเธอและกำลังจะอ้าปากถามว่าทำไมถึงนิ่งลงไป DJ เปิดแผ่นไม่มันเหรอ หรือว่าเมากันหมดแล้ว แต่เธอยังไม่ทันเอ่ยปากถาม เพื่อนของเธอส่งสัญญาณไปทางด้านหลังของเธอ อุ๋งอิ๋งจึงเหลือบมองไปข้างหลังแบบไม่เต็มหน้านัก พอเพียงให้เห็นว่ามีแมลงเม่าน้อยผู้น่าสงสารตัวเล็กๆ ตัวหนึ่ง กำลังบินวนอยู่รอบกองไฟที่เร่าร้อนเช่นเธอ
"ไอ้บ้าเอ้ย..."
___เขาใช้เท้าถีบศพและด่าตัวเองที่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก ว่าเมือคืนเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่เขาจะคิดว่าต้องหาทางจัดศพเสียก่อน เขามองศพชายผู้โชคร้ายที่ตัวเขาไม่รู้ว่าเป็นใคร เขาหยิบมีดที่เขาทำตกขึ้นมาและพลิกศพผู้โชคร้ายเพื่อมองหน้าชัดๆ เขากำมีดแน่นก่อนที่เขาจะก้มลงและจัดการนำมีดทำครัวเล่มนั้นหันศพเขาเป็นชิ้นๆ ก่อนที่เขาจะลงนำชิ้นส่วนเหล่านั้นไปทิ้ง แต่ในขณะที่เขากำลังกดมีดเพื่อจะหันศพ เขารู้สึกว่าศพยังอุ่นๆ อยู่ เนื้อก็ยังนุ่ม เหมือนกับคนๆ นี้ ยังไม่ตาย เขาเงยหน้ามองหน้าศพ ก่อนที่ศพจะมือตาขึ้นและเอื่อมมือมาจับมือเขา
"ไอ้บ้าเอ้ย..."
___เขาสลัดมือและสะดุ้งตื่นจากภวังค์ด้วยความกลัว ก่อนที่เขาจะหันมองศพที่ยังนอนคว่ำหน้าแบบเดียวกับตอนที่เขาตื่นขึ้น เขารู้สึกโล่งใจที่เห็นการณ์เมื่อครู่เป็นแค่ความฝัน เขาลุกขึ้นและหาทางกำจัดศพ เขาเหลือบไปเห็นน้ำมันไฟแช็ก เขาเดินไปหยิบและเปิดดู ก็พบว่ามีน้ำมันมีอยู่เต็มกระป๋อง บอลหันมามองศพ ก่อนที่เขาจะวางน้ำมันไฟแช็กลงด้วยความรู้สึกหวาดๆ และเดินมานั่งที่เก้าอี้ เพราะไม่รู้ว่าเขาจะทำอย่างไรกับศพ ก่อนที่เขาจะเหลือบไปเห็นถุงกระสอบ ตอนที่เขาเอามาตอนที่เขากลับบ้านเมื่อปิดภาคเรียนที่ผ่านมา...
___บอลออกมาจากห้องไปที่บันไดเพื่อดูทางหนีทีไล่ ในขณะนั้นเจ๊หวี เจ้าของหอพัก กำลังพาเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ได้รับแจ้งว่ามีการฆาตกรรมภายในหอพักนี้ ในขณะที่เจ้าหน้าที่ขอทำการตรวจค้นภายในห้อง เจ้หวีรู้สึกว่ามีคนแอบจ้องมองเธออยู่ เธอจึงเหลือบตาขึ้นมอง บอลรีบหลบตาเธอด้วยความกลัว ก่อนที่จะหันมองเธอ เจ้หวีชี้หน้าเขาและส่งสัญญาณว่าเขาไม่รอดแน่ บอลมองเธอโดยไม่มีพิรุธให้มากที่สุด ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะขอบคุณเจ้าของห้องและเจ้หวีก็พาเจ้าหน้าที่ไปตรวจห้องอื่น
___บอลกลับไปที่ห้อง หลังจากที่เขาบรรจุศพใส่กระสอบเรียบร้อย เขากำลังคิดว่าจะเอาอย่างไร เพราะเขาคงไม่สามารถแบกศพออกไปทิ้งได้โดยที่เจ้หวีหรือเจ้าหน้าที่ไม่เห็น ก่อนที่เขาจะได้ยินว่าเจ๊หวีพาเจ้าหน้าที่มาเคาะห้องตรงข้ามเขา เจ้าหน้าที่เข้าไปตรวจค้นก็ไม่พบ ก่อนที่ทั้งหมดจะหันมาที่ห้องของบอลซึ่งเป็นห้องสุดท้าย เจ๊หวีเคาะเรียกให้เขาเปิดประตู เพราะรู้ว่าเขาอยู่ข้างใน แต่ทุกอย่างก็เงียบ เจ้ยืนคำขาดให้เขาเปิดประตู แต่ในห้องก็ยังเงียบ เจ๊หวีจึงจัดการใช้ใช้กุญแจเพื่อไขเข้าไปในห้อง เจ๊เสียบลูกกุญแจเข้าไป แต่ยังไม่ที่เจ๊จะบิดลูกบิด ก็เกิดเสียงดังคล้ายปืนขึ้น เจ๊กับนายสิบรีบวิ่งออกไปจากบริเวณนั้นด้วยความกลัว ในขณะที่จ่ารีบก้มหมอบลงกับพื้นเพราะวิ่งไปไม่ไหว ก่อนที่จ่าจะชักปืนออกมาแล้วตะโกนเข้าไปในห้องแก้เขิน
"คนที่อยู่ข้างใน ใจเย็นๆ ก่อน พวกเราไม่มีอาวุธ อยากได้อะไรก็ออกมาคุยกัน เดี๋ยวทางการจะจัดหาให้"
___จ๋าตะโกนเข้าไป แต่ก็ยังเงียบ ไม่มีเสียงตอบกลับ ในขณะที่นายสิบก็เดินกลับเข้ามาอย่าหวาด ในขณะที่เจ๊หวีแอบมองอยู่ที่มุมบันไดก่อนที่จ่าจะตำหนินายสิบที่ละทิ้งการปฏิบัติหน้าที่ ก่อนที่จ่าจะให้เขามาช่วยพยุงเพราะจ่าลุกขึ้นเองไม่ได้ นายสิบทำตามก่อนที่จ่าจะสั่งให้เขาวิทยุไปขอกำลังเสริม นายสิบถามว่าจะให้วิทยุไปบอกว่าอย่างไร จ่าเซ็งกับเขาก่อนที่จะบอกนายสิบ
"ก็วอไปขอกำลังเสร็ม หน่วยสวาท ผบตร หรือหน่วยบ้าหน่อยบออะไรก็ได้ เรียกมาให้หมดทั้งกรมเลยยิ่งดี"
___นายสิบได้ยินอย่างนั้นก็รีบวิทยุไปบอก ในระหว่างที่รอกำลังเสริม ด้วยความสงสัยและลูกกุญแจก็ยังเสียบคาอยู่
จ่าก็สั่งให้นายสิบเข้าไปเปิดประตู นายสิบหน้าเครียดขึ้นและบอกว่ารอกำลังเสริมดีกว่า แต่จ่าบอกว่ามันเป็นคำสั่ง
___นายสิบสีหน้าเซ็งที่ถูกออกคำสั่ง เขาชักปืนขึ้นและเดินไปประชิดประตู ในขณะที่เขากลับมามองจ๋าก็พบว่าแกหนีไปแอบกับเจ๊หวีที่มุมบันไดทางขึ้น นายสิบหันไปกวักมือเรียกแต่จ่าให้สัญญาณให้เขาปฏิบัติงานต่อ แต่นายสิบไม่ยอมถ้าจ่าไม่มาอยู่เป็นแบ็กอัพจ่าจึงจำต้องมาตามคำขอ แต่จ่าแกลากเอาถังขยะมาเป็นที่กำบัง และบอกให้นายสิบเปิดประตูเร็วๆ นายสิบเอื่อมมือไปจับที่ลูกบิด ก่อนที่เขาจะกลั้นใจแล้วบิดลูกบิดประตู
"ปังๆๆ"
___จ่ายิงปืนใส่ประตู 3 นัด โดยที่นายสิบรีบหลบโดยที่เขายังไม่ได้เปิดเข้าไป นายสิบถามจ่าว่ามีอะไร ในขณะที่จ่ายังตกอยู่ในความตกใจ ในขณะที่เสียงที่ทำให้เจ้าต้องลั่นไกปืนออกไป เป็นเสียงฝีเท้าของกำลังเสริม ก่อนที่สารวัตรจะมาถึง จ่าลุกขึ้นทำความเคารพก่อนที่จะรายงานสถานการณ์ว่าคนร้ายภายในน่าจะมีอาวุธ และเขาพยายามเจรจาแล้ว แต่ผู้ต้องสงสัยไม่ยอมเจรจาด้วย สารวัตรมองดูร่องรอยที่จ่ายิงประตู ในขณะที่จ่ากำลังรายงานสถานการณ์ ก็มีเสียงอึกทึกขึ้น จ่าร้องเสียงหลงแล้วหันปืนไปทางประตูด้วยความตกใจ พร้อมกับบอกให้สารวัตรหลบไปก่อน เด๊่ยวจะโดนลูกหลง สารวัตรยืนมองจ่าที่ตืนตูมสุดๆ กับแค่หน่วยสวาทบุกขึ้นมา
"ไหวไหม"
___สารวัตรถามจ่าไป จ่ายิ้มแห้งๆ ก่อนที่จ่าจะทำความเคารพและบอกกับสารวัตว่าเขายอมสละชีพเพื่อชาติได้ ก่อนที่หัวหน้าหน่วยสวาทจะเข้ามาบอกให้สารวัตรและคนของสารวัตออกไปจากบริเวณนั้น เพราะหน่วยสวาทของเขาจะเข้าไปจู่โจม แต่สารวัตรบอกว่างานนี้ คนของเขาก็เพียงพอกับการควบคุมสถานการณ์แล้ว หัวหน้าหน่วยสวาทหัวเราะในลำคอและบอกว่าถ้าคนของเขาขวบคุมได้ คงไม่ต้องวิทยุมาตามพวกเขาสารวัตรหันมามองจ่า จ่าส่งสัญญาณว่านายสิบเป็นคนวิทยุไป นายสิบหันมองและส่งสายตากับสารวัตรว่าจ่าเป็นคนสั้งเขา ก่อนที่หัวหน้าหน่วยสวาทจะบอกให้เพวกเขาอย่ามาขวางการทำงานของเขา แต่สารวัตรขวางและบอกว่านี้มันเป็นท้องที่ของเขา อำนาจสั่งการต้องมาจากเขาเพียงผู้เดียว แต่หัวเจ้าหน่วยสวาทไม่ยอม ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน ก่อนที่ท่านรองฯ จะเดินทางมาถึง เขารีบเข้ามาระงับเหตุก่อนที่ทั้งสองจะวางมวยกันโดยที่ท่านรองตัดปัญหาโดยที่เขาจะสั่งผู้ออกคำสั่งการแต่เพียงผู้เดียว
___ท่านรองสั่งให้ให้หน่วยสวาทบุกเข้าไป โดยที่เจ้าหน้าที่ตำรวจคอยเป็นกำลังเสริม หน่วยสวาทแต่ละนายวิ่งเข้าประจำที่ หัวหน้าหน่วยสวาทบอกให้ลูกทีมระวัง เพราะคนร้ายมีอาวุธ ทุกคนรับทราบแล้วเขาประจำที่ ในขณะที่รอคำสั่ง หัวหน้าหน่วยสวาทก็ท้าพนัน กับสารวัตรว่าคนร้ายจะกลั้นใจได้เกิน 3 นาทีหรือไม่ ถ้าเกินเขาจะเลี้ยงคาราโอเกะ สารวัตรไม่รับคำท้า หัวหน้าหน่วยสวาทจึงเยาะเย้ย ก่อนที่สารวัตรจะทนไม่ไหวจึงรับคำท้า และบอกว่าคนร้ายจะกลั้นใจได้นานเกิน 5 นาที และถ้าเขาแพ้ เขาจะพาหัวหน้าหน่วยสวาทและลูกทีมทั้งหมดไปลงอ่าง หัวหน้าหัวสวาทยิ้มและบอกให้เขากำลังเมื้อยตัวพอดี ก่อนที่เขาจะบอกให้หน่วยสวาทของเขาบุกเข้าไปแล้วเริ่มจับเวลา
___หน่วยสวาทเมื่อได้รับสัญญาณก็ทำการบุกโดยการทุบกระจกด้านบนแล้วโยนแก๊สน้ำตาเข้าไป ในขณะที่ควันของแก๊สน้ำตาก็เริ่มซึมออกมาตามช่องของประตูและกระจก หัวหน้าหน่วยสวาทและท่านรองมองดูนาฬิกาว่าคนร้ายจะกลั้นใจได้นานแค่ไหน จนเกิน 5 นาทีก็ยังไม่มีใครออกมา หัวหน้าหน่วยสวาทรู้สึกโกรธที่ไม่มีใครออกมา เขาสั่งให้ลุกทีมบุกเข้าไป ลูกทีมบอกว่าฤทธิ์ของแก๊สน้ำตายังไม่หมด แต่หัวหน้าหน่วยสวาทยื่นคำขาดให้พวกเขาบุกเข้าไป หน่วยสวาททั้งหมดจึงต้องบุกเข้าไปโดยที่ไม่มีหน้ากากกันแก๊ส พวกเขาถีบประตูแล้วก็กระจายกำลังกันเข้าไป ในห้องตามที่ได้รับการฝึกมา แต่เพราะยังมีควัญของแก๊สลอยอยู่ทำให้มองอะไรไม่เห็น และบางคนทนไม่ไหวต้องวื่งออกมาเพราะทนกลิ่นแก๊สไม่ได้
สารวัตรหัวเราะและบอกให้เขาถอนกำลังและรอให้แก๊สหมดฤทธ์ก่อนก็ได้ เพราะยังไงเขาต้องพาพวกเขาไปลงอ่างกันอยู่แล้ว หัวหน้าหน่วยสวาทโกรธมาก เขาสั่งให้ลูกทีมบุกกลับเข้าไป หน่วยสวาททำตามคำสั่ง ก่อนที่แก๊สจะค่อยๆ จางลง หน่วยสวาทก็วิทยุออกมาว่าไม่พบผู้ต้องสงสัย แต่หน่วยสวาทพบกับกระสอบที่คล้ายว่ามีอะไรอยู่ข้างใน เขาสงสัยจึงเดินเข้าไปจะเปิดดู เขาลงนั่งและจะแกะกระสอบออก แล้วเขาก็ได้ยินเสียง
นาฬิกา เขาจึงค้นหาต้นเสียง เขาก็พบว่าเสียงมันมาจากกล่องข้างๆ กระสอบ เขาให้เพื่อนเข้ามาฟัง ก่อนที่พวกเขาจะแจ้งออกมาว่าพบวัตถุต้องสงสัย และขอให้หน่วยกู้ระเบิดมาทำการเก็บกู้...
___หน่วยเก็บกู้ระเบิดเดินทางมาถึงพร้อมกับพวกนักข่าว พวกเขาทำการเอกซเรย์เพื่อดูภายในก็พบวัตถุประหลาด
ซึ่งก็มีนาฬิกาและมีสายอะไรต่างๆ พันกันยุ่งไปหมด ซึ่งมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นสายฉนวนระเบิด ท่านรองจึงสั่งให้อพยพผู้คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกจากตึกให้หมด โดยเฉพาะนักข่าวและชาวบ้านผู้อยากรู้อยากเห็น ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะทำการให้ปืนแรงดันน้ำเพื่อตัดสายฉนวน ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะเดินเข้าไปสำรวจก็พบเพียงนาฬิกา และสายไฟต่างๆ ที่เป็นชิ้นส่วนของคอมพิวเตอร์ ก่อนที่หน่วยนิติวิทยาศาสตร์จะมาตรวจที่เกิดเหตุ และเจ้าหน้าที่คนหนึ่งจะเห็นของเหลวคลายเลือดซึมออกมาจากกระสอบ เจ้าหน้าที่จึงเดินเข้าไปเปิดดู แล้วก็พบศพของชายไม่ทราบชื่ออยู่ภายในกระสอบตามที่มีคนแจ้งจริงๆ ในขณะที่ท่านรองจะสั้่งให้เจ้าหน้าที่ล่าตัวฆาตกรคนนี้ให้ได้
เพราะเป็นคดีสะเทือนขวัญ โดยที่หัวหน้าหน่วยสวาทขอรับหน้าที่ในการหาคนร้ายรายนี้เพื่อมาชดใช้กรรมให้ได้...(22 ส.ค 51)

Favorite Music

DEMO MV เพลง "เหนื่อย" และเร็วๆ นี้ กับ DEMO เพลง "หลับให้สบาย"
 

Favorite TV Shows

คลิปรายการโย่งพาชิมและMEETING-49 อินทนนท์ ตอนล่าสุด (ตอนที่ 4) และสามารถเข้าชมคลิปรายการโย่งพาชิมและMEETING 49 อินทนนท์ ย้อนหลังได้ที่ http://www.youtube.com/watch?v=rXDfcLcDaL0 คลิกที่ More From: Chawagarn ถ้ามีปัญหาในการเข้าชม โปรดแจ้งเพื่อทำการแก้ไขต่อไป
 

Journal

View All 4 Entries    Add Comment

...ถึงแม้ว่าผมยังไม่ได้เดินมาไกลมาก แต่ผมก็รู้สึกว่าผมเหนื่อย ผมเหนื่อยมากๆ แม้ผมคิดว่าผมเจอที่ๆ ผมจะใช้ชีวิตอยู่ ที่ๆ ผมจะก้าวเดินไป แต่ผมเหนื่อนแล้ว

ผมอ่อนแอ และไร้เรี่ยวแรงลงทุกที่...

จากเหตุการณ์วันนั้น เหตุการณ์ที่ทำให้เรา "เหมือนคนไม่ที่ไม่รู้จักกัน"

"ไม่มีช่องทางให้สือสาร ไม่มีสถานที่ให้ติดต่อ"

สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ "รอ" (หาความหมายของคำๆ นี้ได้ใน *wait)

ถ้าถามผม ผมเขียนทำไม เพราะงานชิ้นนี้จะทำให้เขาคนนั้นห่างคุณออกไปอีก
ใช่! ผมยอมรับ แต่ไม่ว่าอย่างไร เราเหมือนจบลงในวันที่เกิด Second Impact แล้ว ในความรู้สึกผม มันจบลงไปตั้งแต่วั้นนั้นแล้ว

"วันที่ผมยังไม่ได้เริ่มต้นด้วยซ้ำ"

แม้ว่าเขาจะเข้ามาอ่านแล้วคิดว่าผมเขียนถึงเขา หรือว่าผมเขียนให้คนอื่น คำตอบมันก็ไม่ต่างกัน ในเมื่อเขามองว่าผมเป็นไอ้กระล่อน เป็นไอ้ปริ้นปล่อน จอมลวงโลก หลังฐานก็มีอยู่คาตา จะยังมาแก้ตัวน้ำคุ่นๆ ใช่ ผมทำ ผมยอมรับ

"แต่นับตั้งแต่ที่เราได้พูดคุยกัน ผม...เลิกกับทุกคนแล้ว"

คุณจะเชื่อคำของไอ้โกหกหรือไม่ ผมคงจะไม่หาคำตอบให้กับคุณ

แต่อย่างน้อยๆ ผมก็รู้สึกดี ผมยอมรับ เมื่อก่อนผมคิดถึงแต่ตัวเอง ผมไม่เคยสนใจหรือเป็นห่วง รวมทั้งเห็นใจใคร ผมยอมรับ ไอ้ตัวโกหกตัวนี้ยอมรับ

แต่นับตั้งแต่ที่เราได้เจอกัน นับตั้งแต่ที่พี่ได้เจอเรา...

อย่างน้อยๆ ผมมีคนให้คิดถึง มีคนให้เป็นห่วง มีคนที่เราแคร์ แคร์ในทุกๆ อย่างของเขา ไม่ว่าจะเป็นชีวิตของเขา หน้าที่การเรียน การงาน การพักผ่อน สุขภาพ ครอบครัว เพื่อนของเขา มีคนที่เราฝันถึง มีคนที่เราอยากที่จะเจอเขา ได้เห็นรอยยิ้มเขา ได้เดินไปเคียงข้างเขา หลังจากที่ความรู้สึกนั้นหายไปนาน...

แต่ที่สำคัญที่สุด คือเขาทำให้ผม...เห็นแก่ตัวน้อยลง

น่าเสียดาย ที่ผมอดอนไม่พอ พี่อดทนไม่พอ พี่รอวันนั้น รอวันที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ จากลมปากที่ไม่รู้ว่าพูดออกจากใจจริงๆ หรือพูดเพียงเพื่อตัดรำคาญไม่ได้ 
ถ้าให้เลือกระหว่ารอ กับ ลงไปงมเข็มในมหาสมุทร
ผมเชื่อว่าคนทุกคนคงเลือกที่จะรอ แม้ผมเองก็อยากจะรอ

แต่ถ้าให้ผมเลือก... ผมเลือกที่จะงมเข็มในมหาสมุทร
ถึงว่ามันเหมือนยากและลำบากเพียงไร แต่อย่างน้อยๆ ไอ้เข็มเล่มนั้นมันก็มีอยู่จริง

ถามว่าผมเสียใจไหม แน่นอน "ผมเสียใจ"
ถามผมว่าทำแบบนี้แล้วเขาคนนั้นไกลออกไปอีกนะ คุณทำตามที่เขาบอกก็ได้ ถึงจะดูไม่มีจุดหมาย แต่มันก็ยังดีกว่า เขาอาจจะยังไม่พร้อมจริงๆ ก็ได้
"ใช่ มันน่าจะดีว่า"
แต่อย่างที่ผมบอก "ผมยอมรับ"
ไม่ว่าข้อความนี้เขาจะอ่านหรือไม่ อย่างน้อยๆ ผมก็เซฟตัวเอง
เสียใจไหม มันแน่นอน คนเราไม่ได้รู้สึกแคร์ใครแบบนี้ได้กับทุกคน
คนที่ทำให้เรายอมแม้กระทั้งจะเสียน้ำตา มันคงไม่ใช่คนทุกคนหรอก ที่ทำได้

แต่อย่างน้อยๆ แม้ว่าเขาก็รุ้อยู่แล้ว แม้ผมจะนอมรับ "ว่าผมยังไม่ได้รักเขา"
แต่ความรู้สึกตอนนี้ ถึงมันไม่ใช่ มันก็ไกล้เขียงมาก แต่อย่างว่า จริงๆ เราแทบไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ แต่การที่เราจะบอิกว่ารู้จักหรือไม่รู้จักกันดีหรือไม่ดีพอนั้น มันวัดจากอะไร ถ้าเราใส่หน้ากากเข้าหากัน ผมว่า 10 ชาติผมคงไม่รู้จักคุณดีพอ

แต่ถ้าเราเปิดใจรับรู้กันและกัน ไม่ปิดกันและกันละ?

ถามผมเสียใจไหม "ผมเสียใจ" เพราะผมไม่รู้ว่ามันเริ่มจากอะไร สิ่งที่ทำให้เราผิดใจกันมันมาจากอะไร ผมอยากรู้จริงๆ อะไรที่มันทำให้เราไม่แฮปปี้ที่จะคุยกัน อะไรที่มันทำให้เราต้องมีความรู้สึกที่หันหลังให้กัน...

ผมยอมรับ ผมเป็นคนโกหก แต่ผมยอมรับ ผมไม่เคยโกหกเขาคนนี้

แต่อย่างน้อยๆ ผมก็ได้บอกความรู้สึก...

...อย่างน้อยๆ ผมมีคนให้คิดถึง มีคนให้เป็นห่วง มีคนที่เราแคร์ แคร์ในทุกๆ อย่างของเขา มีคนที่เราฝันถึง แม้ว่ามันอาจจะเป็นแค่ความฝัน ถ้าเรายังลอยโดยที่ไม่พูดคุย ปรับความเขาใจกัน มีคนที่เราอยากที่จะเจอเขา ได้เห็นรอยยิ้มเขา ได้เดินไปเคียงข้างเขา หลังจากที่ความรู้สึกนั้นหายไปนาน...

และที่สำคัญที่สุด คือเขาทำให้ผมเห็นแก่ตัวน้อยลง....

 

Comments

View All Entries

Leave a comment for Chawagarn

Aug 21, 2008 11:20 PM
gar says:
 
กูบอกให้มึงลบรูปกูออกด้วย
 
Aug 15, 2008 3:25 AM
gar says:
 
มึงช่วยลบรูปที่มีกูออกทุกรูปด่วนเลย ขอบคุณ
 
Aug 15, 2008 12:26 AM
PonG says:
 
ทำไมมีแต่รูปคนหลับวะ
 
Aug 14, 2008 6:49 PM
gar says:
 
มึงช่วยลบรูปที่มีกูออกทุกรูปด่วนเลย ขอบคุณ
 
Aug 14, 2008 8:01 AM
 
เดียวจะไปดูนะได้ข่าวว่านิเทศคนอย่างน้อยเลยนิ หึหึ
 
Aug 9, 2008 1:49 AM
 
ขออภัย ในความเลวของข้าพเจ้า
เนื่องจากติดภาระกิจเลี้ยงลูกเลี้ยง
เมียแล้ว ช่วงนี้เลยบ้างานไปหน่อย
หวังว่าท่านคงเข้าใจ
 
Aug 6, 2008 6:04 AM
 
รายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ระวังตกรถนะ
 
Aug 5, 2008 2:59 AM
gar says:
 
ได้ข่าวว่าอุ๊ก็ไม่ว่าง ไอ้บ้านก็ไม่ไป งั้นมึงตัดใจเหอะ กูคงไม่หวังแล้วหละ
 
Jul 27, 2008 8:12 AM
 
เออชั้นยังสงสัยนะ...ว่า วันนั้นแก....เป็นบ้าอะไรไม่ทราบ เจอกันที่ซีคอน ทำเป็นเฉย อุตสาห์ทักแกก่อนแต่แกทำเป็นไม่รุ้จักชั้น จะบอกว่าแกจำชั้นไม่ได้ก็คงไม่ใช่แล้วหล่ะนะ ถ้าจำไม่ได้อาจจะเพราะแกความจำเสื่อมมากกว่าจะจำไม่ได้จิงๆ บอกให้เลยนะว้อย ว่าเสียความรุ้สึกมากๆ ถ้าคิดว่าไม่ใช่เพื่อนแล้ว ที่หลังชั้นเจอแกชั้นก้อจะทำแบบที่แกทำกับชั้น จำไว้ เพื่อน
 
Jul 23, 2008 12:33 AM
gar says:
 
meeting ไปไหนรู้ยัง สืบมาให้ไวไว
 
Jul 16, 2008 6:33 PM
gar says:
 
thanks a lot...

ชัวร์แล้วป่าว ไปไหนกันหนะ จะได้ลางานล่วงหน้า
 
Jul 16, 2008 4:20 AM
gar says:
 
มี meeting ยังเนี่ยะ อยากไป
 
Jul 13, 2008 5:18 AM
PonG says:
 
เซ็ง...เน็ตออฟฟิศดู Youtube ไม่ได้ว่ะ
...แต่ชอบรูปกระต่าย ได้อารมณ์ดี
 
Jul 11, 2008 8:45 PM
 
แวะมาไฮไฟว์เมิง ได้ดูรูปทั่วไปเยอะดี ชอบมาก
ถึงแม้ว่ารูปจะไม่ค่อยชัดอะนะ
 
Jul 11, 2008 8:57 AM
 
แกเปนไงบ้าง



คงสบายดีใช่ปะวะ
 
Jul 6, 2008 3:04 PM
 
 
Jun 27, 2008 9:38 PM
 
โย่วๆ จะมีรับน้องอีกแล้วหรอ ปีนี้ช่วงหยุด เข้าพรรษา
อาจจะว่างนะ ไปช่วงนั้นป่าว!?
 
Jun 27, 2008 9:07 PM
 
เฮ้ยบอล แกวันนั้นชั้นเห็นพี่ชายแกอ่ะ น่าจะใช่ จำได้ว่าใช่แหล่ะ แต่ไม่รู้ว่าพี่แกชื่อไร พี่แกมีไฝข้างจมูกข้างขวาใช่ม๊ะ เค้าขึ้นรถไฟอ่ะ เราจำได้ เพราะเค้ามาทักเราที่พญาไท แต่นานมากแล้ว เออแหล่ะ
ไม่มีไร แวะมาทักเฉยๆ เห็นช่วงนี้ดีกรีความบ้าลดน้อยลง คิดว่ารักษาตัวหายแล้ว 5555
เออตูล้อเล่น อย่าจิงจังอ่ะ
 
Jun 21, 2008 8:00 PM
 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
 
Jun 15, 2008 10:44 PM
gar says:
 
มี meeting เมื่อไหร่ อย่าลืมบอกกูนาโว้ย...



Select Language